Gender Playground

Daantje Bons is meer dan alleen een fotograaf. Haar feministische, activistische werk fascineert zowel beeld-technisch als inhoudelijk. KIEKIE stelde deze beeldkunstenaar een aantal vragen over haar visie op gender, de female gaze en haar liefde voor zelfportretten.

Floral Dreams © Daantje Bons

Je omschrijft je werk als een 'gender playground'. Wat houdt dat in?

''Aangezien ik veelal losse foto's maak, die allemaal deel uitmaken van een onderzoek naar "gender" en " genderidentiteit" wilde ik dat ook op die manier presenteren. Het is voor mij van groot belang dat mijn foto's mijn gedachten en statements reflecteren binnen dit thema, waarbij de speelse manier van onderzoeken voorop staat. Vandaar ook het woord "playground".''

Features Of Femininity © Daantje Bons

Waarom is dit onderwerp zo belangrijk voor je en hoe uit zich dat in je werk?

''Het is een thema dat ik niet kan loskoppelen van mijzelf. Van jongs af aan ben ik veel bezig geweest met de betekenis van man/vrouw met alle stereotypen en rolpatronen die daar aan gekoppeld zijn. Ik voelde mij vaak niet thuis in bepaalde stereotype gedragingen die van mij verwacht werden als meisje. Naarmate ik ouder werd, ontdekte ik ook een aantal verschillen in de manier van omgang en verwachtingen die ik als jonge vrouw ervoer. Dit zorgde ervoor dat ik heel bewust werd van de manier waarop mijn identiteit zich vormde. Binnen mijn werk laat ik vooral deze gevoelens, observaties en kritieken zien. Veelal laat ik mij leiden door intuïtie waardoor bepaalde gevoelens en gedachtes naar boven komen in beeld die mij soms duidelijker vertellen hoe ik mij ergens toe verhoud. Dit maakt het fotograferen vaak avontuurlijk.''

Er is blijkbaar een grote behoefte vanuit vrouwen zelf om hier iets over te zeggen of te laten zien

In de fotografie komt er steeds meer aandacht voor de 'female gaze'. Hoe denk jij hierover?

''Het is belangrijk om werk te tonen van allerlei soorten makers. Voor een langere tijd is het vrouwelijk lichaam door musea, tijdschriften, reclames en andere beeldende uitingen vanuit een mannelijk blik bekeken en getoond. Het is niet zo dat vrouwen dit voorheen niet ook deden, maar zij kregen minder een podium en minder aandacht. Nu is het moment van zelf-publicatie nog nooit zo groot geweest en je ziet dat veel vrouwen zelf hun idee over vrouw-zijn of vrouwelijkheid willen laten zien. Onder andere op social media zoals Tumblr en Instagram. Er is blijkbaar een grote behoefte vanuit vrouwen zelf om hier iets over te zeggen of te laten zien. Voor mij persoonlijk geldt dat ik me, zeker in het begin, rebels voelde en "tegendraadse" beelden wilde maken en wilde tonen om mij uit te kunnen spreken tegen stereotypes waarin ik mij niet thuis voelde. Al met al denk ik dat er een inhaalslag bezig is die er voor moet zorgen dat er een balans komt in het tonen, gebruiken en aanschouwen van het lichaam.''

So Hot © Daantje Bpns

Je maakt regelmatig zelfportretten. Waarom kies je hiervoor en wat kan je in een zelfportret kwijt wat je niet in een portret van een ander kwijt kan?

''Veel van mijn werk bestaat uit persoonlijke uittingen van gedachten, kritieken en gevoelens. Ik kan dat simpelweg vaak niet verbaal uitleggen aan een model, het moet worden ervaren. Ook in het moment van het fotograferen zelf. Daarnaast is het zo dat veel zelfportretten een bijna helende werking hebben, als een soort uitlaatklep voor frustraties. Zoals ik al eerder zei, is intuïtie belangrijk tijdens mijn proces en zo ook bij mijn zelfportretten. Omdat ik niet direct zelf kan zien wat er op beeld staat, ben ik vaak minder geremd in mijn houdingen, waardoor er soms verrassende resultaten verschijnen die ik niet had kunnen bedenken. Dit zorgt ervoor dat ik het spannend blijf vinden om zelfportretten te maken en de uitkomst vaak interessanter is dan wat ik aanvankelijk voor ogen had.''

The Golden Spot © Daantje Bons

Wat zijn je fotografische dromen?

''Het is voor mij belangrijk mijn gedachten te laten zien, om zo een bredere en meer open-minded houding te creëren wat betreft uitingen van genderdiversiteit. Dit doe ik dan ook graag op onverwachte plekken en manieren om zo te kunnen provoceren en aan het denken te zetten. Wat dat betreft zou ik dan ook graag mijn werk groot in het straatbeeld willen zien, waarbij men niet eerst een galerie in hoeft om aangesproken te worden maar gewoon te allen tijde kan worden geconfronteerd. Dit zou voor mij ook kunnen in samenwerking met een organisatie of merk waarbij reclamebanners worden ingezet als platform. Hoe meer bereik, hoe beter.''

daantjebons.com