Sabine Woudenberg

Dit jaar organiseerde de Fotoacademie een wedstrijd speciaal voor jonge fotografen in de leeftijd van 15 tot en met 22 jaar. Het thema was: 'Your view, Your world'. In de twee leeftijdscategorieën zijn door de jury twee winnaars gekozen. Wij vragen winnaar Sabine Woudenberg naar haar kijk op de wereld.

© Sabine Woudenberg

Wanneer ben je met fotograferen begonnen en waarom?
 

''Toen ik twaalf was, kocht ik mijn eerste camera en ben ik begonnen met fotografie. In eerste instantie enkel om leuke foto's van mijzelf te hebben, maar al snel ontwaakte er een liefde voor fotografie. Een jaar later stapte ik over naar de spiegelreflex van mijn moeder. Dit waren mijn eerste stappen in het vak. 
Vier jaar geleden ben ik begonnen met een studie fotografie en hierdoor ben ik mijzelf echt pas in de wereld van fotografie gaan ontwikkelen. Nu in mijn laatste studiejaar, durf ik mijzelf ook daadwerkelijk als fotograaf te identificeren.''

© Sabine Woudenberg

 

Waarover gaat jouw winnende serie 'Nasleep'?
 

'''Nasleep' is een fotoserie die ik speciaal heb gemaakt voor een fotowedstrijd van de Fotoacademie, hierin werd gevraagd naar 'Your view, your world.' De serie vertelt mijn verhaal en mijn ervaringen met een auto-ongeluk dat ik vorig jaar heb gehad, maar bovenal de gevolgen daarvan. Het gaat over veranderingen en pijn in mijn lichaam waarmee ik opeens moest leren omgaan. Maar ook over onzekerheden die er eerst nooit waren en het terugwinnen van het vertrouwen in mijzelf. Zo heb ik naast opnieuw te leren lopen, bijvoorbeeld ook moeten overkomen hoe ik mijzelf weer voor het eerst in een zwempak moest vertonen. 

Het verhaal wat ik met mijn serie heb ingezonden:

Negen maanden geleden veranderde mijn leven in één klap.
Door een fout van een ander, liep mijn lichaam ernstige schade op. 
“Je was bijna dood, Sabine.” Onlangs dat ik het niet zo ervaren heb en ik me niets meer kan herinneren, leer ik nog steeds te leven met de gevolgen van een auto-ongeluk. Een zoektocht die bestaat uit het opnieuw leren kennen en liefhebben van mijn lichaam en omgaan met extreme vermoeidheid. Met angst en onzekerheid of ik ooit weer de oude ga zijn. Deze portretserie brengt mijn angsten in beeld,
maar is het ook voor mij een manier om alles te verwerken.''

 

© Sabine Woudenberg

Hoe kun je jouw stijl het beste omschrijven?
 

''Ik ben nog erg zoekend naar een eigen stijl. Ik streef er naar om deze in mijn aankomende stageperiode en tijdens mijn volgende opleiding te kunnen ontwikkelen. Op het moment werk veel in portretseries waarin vaak een verhaal verteld wordt, weergeven in conceptuele en soms wat surrealistische beelden weergeef. Ik werk zowel in kleur als zwart-wit, die ik zo bewerk tot er een bepaalde sfeer in mijn foto's te zien is. Als ik deze sfeer in woorden om moet zetten denk ik aan: koud, somber, gedempt, emotievol en misschien melancholiek. Ook maak ik graag zelfportretten, wat voor mij een manier is om mezelf en mijn fotografie te ontdekken. Als ik naar mijn portfolio kijk merk ik dat er nog veel ruimte is voor verbetering, maar langzamerhand begint alles één geheel te worden.''

© Sabine Woudenberg

Ben je van plan verder te gaan in de fotografie? 
 

''Wat ooit is begonnen als een hobby, zie ik nu als een serieuze kunstvorm waarmee ik verhalen kan vastleggen en delen met de wereld. Dus met dat in gedachte wil ik zeker verder met fotografie. Op dit moment ben ik alweer bezig met een nieuw project: ‘Digitalism.’ Over de drang om altijd verbonden te zijn, de online identiteit en de onrust die dit met zich mee brengt. Het wordt een serie vol gevoelens, uitgedrukt in abstracte, bewegende beelden.''

instagram.com/sabinewoudenberg

Het interview met Sabine Woudenberg staat ook in onze uitgave Kiekie no.22