Interview Eric van den Elsen

Het werk van de in Rotterdam geboren fotograaf Eric van den Elsen wordt gekenmerkt door een natuurlijke levendigheid in een filmische stijl en een puur soort schoonheid. Tijdens zijn opleiding aan de Koninklijke Academie in Den Haag ontwikkelde hij een interesse in muziek en straatfotografie uit de jaren '70. Zijn projecten hebben hem sindsdien naar een groot aantal landen gebracht, waarbij hij een fascinatie voor verschillende culturen koestert. Eric maakt shoots over de hele wereld voor onder andere JAN Magazine, Marie Claire en verschillende modelabels. Ook exposeert de galerie MAG Photography zijn vrije werk op tal van Pop up exposities door het hele land.

Wanneer ben je met fotografie begonnen? Heb je een fotografie opleiding gevolgd?

"Pas op mijn 18e kwam ik erachter dat ik fotografie leuk vond, tot die tijd had ik geen idee. Ik wilde iets doen met mijn handen en creatief zijn. Ik speelde al in verschillende bandjes als gitarist en het vrije creatieve leven trok me erg aan. Toen ik stuitte op de toentertijd 'school voor fotografie en fotonica' werd ik erg enthousiast. Deze opleiding heb ik zo’n vijf jaar met veel plezier gevolgd, en vanuit mijn twee jaar durende stage ben ik nooit meer terug gegaan naar de academie omdat ik al bij verschillende fotografen aan het werk was als assistent. Waaronder ook een mode fotograaf Gerke Vegelien. Eén van de toentertijd bekende mode fotografen die de hele wereld rondvloog voor modereportages. Daar wilde ik als jonge enthousiasteling graag in mee gaan. In die tijd was de 300 of nog langere lenzen in de mode erg populair, veel onscherpe achtergronden en alle focus op de modellen. Ik heb daar veel van geleerd en het plezier van het werk mee gekregen. Daarna heb ik nog twee jaar bij een reclamefotograaf gewerkt die voornamelijk in de studio werkte en waar ik weer heel veel van lichtgebruik leerde. Na jaren van assisteren ben ik toen uiteindelijk op mijn 28e als zelfstandig fotograaf begonnen."

Kwamen toen ook de eerste commerciële opdrachten binnen?

"De eerste opdracht kreeg ik van John de Greef voor het destijds toonaangevende mannenblad MAN. Hij gaf me gelijk de eerste modeserie opdracht in Los Angeles, wat natuurlijk geweldig was als eerste commerciële opdracht. Daarna begon wederom het vele reizen voor opdrachten maar nu als zelfstandig modefotograaf, voor Marie-Claire, Cosmopolitan en Italiaanse magazines zoals onder andere Voque Sposa en Sportswear International."

Je hebt een aantal mooie boeken op je naam staan. Met Ronald Giphart maakte je het boek 'Heldinnen'. Hoe zijn jullie samen op dit idee gekomen?

"In 2000 maakte ik een reis met Ronald Giphart voor het blad Rails. Onzesamenwerking was gelijk al fantastisch en we besloten tijdens onze reis naar Schotland om samen een boek te gaan maken over schoonheid. We zijn toen een twaalftal bekende en minder bekende vrouwen gaan interviewen en samen met de modellen concepten gaan maken voor de foto’s. Onder deze vrouwen waren onder andere: Carice van Houten, Halina Reijn, Sophie Hilbrand, Hadewych Minus, Heleen van Rooyen, Sylvana Simons en Birgit Schuurman. Dit boek werd een enorm succes waar we heel veel mediaaandacht voor kregen. We stonden in bladen en haalden zelfs voorpagina’s van kranten en tv interviews. In één klap was ik een bekende fotograaf, dankzij natuurlijk al die bekende vrouwen en Ronald Giphart maar ook door een fotografisch statement, een bekend fotoboek."

Kun je me iets vertellen over je twee andere boeken 'Viva Cuba' en 'Dien zien'?

"Een paar jaar later in 2005 begon Marie Nannet Schaepman met het modeblad JAN. Vanaf de eerste editie vroeg zij mij mee te werken aan dit nieuwe blad, wat natuurlijk geweldig was. Zij bood mij de mogelijkheid, met veel enthousiasme om modeseries te maken en bekende Nederlanders te fotograferen over de hele wereld. Letterlijk vloog ik de hele wereld rond om series te maken. Life Style-achtige mode-en portretreportages. Wat ik super leuk vind omdat mij dat de gelegenheid geeft om mijn liefde voor reportage toe te passen in commerciële opdrachten. Hierdoor kreeg ik ook de mogelijkheid om mijn eigen stijl te ontwikkelen. Die ik tot op de dag van vandaag nog steeds aan het bijschaven ben. In het verlengde daarvan heb ik toen in de jaren daarna een boek gemaakt over Cuba. Ik reisde twee jaar lang over het hele eiland om een boek te maken zoals ik Cuba toen zag en voelde. Viva Cuba kwam uit in 2007. Beide boeken uitgegeven door uitgeverij Podium, die mij ook enorm steunde in mijn projecten. Daarna heb ik een boek uitgegeven over mijn Jordanese buurvrouw, die toen 92 jaar was en nog op zichzelf woonde: Dien zien. Ik was zo door haar levensenergie geïnspireerd dat ik een boek over haar wilde maken met haar eigen geweldige teksten erin. Dat boek heb ik samen geproduceerd met Stephanie Pander en schrijver Ad Fransen. Een mooi portret van een bijzondere en sterke vrouw die nog steeds naast mij woont en inmiddels 98 jaar oud is."

Wat mij betreft echt fotografie in zijn puurste vorm

Komt er nog een boek aan?

"Het volgende boek wat ik aan het maken ben gaat weer over vrouwelijke schoonheid, een mix van modellen in het Nederlandse landschap en natural beauties."


Hoe zou je jouw stijl het beste kunnen omschrijven?

"Mijn stijl van fotografie is reportage-achtig met lifestyle invloeden. Ik ben enorme fan van de straatfotografen uit de jaren ’60 en ‘70, maar ook van de oudere reportagefotografen zoals Robert Capa. Zo knap hoe ze onder druk en bijna zonder enscenering echt in het moment een perfecte foto maken. Geen tijd of kans op herhaling. Wat mij betreft echt fotografie in zijn puurste vorm."


Wat was jouw mooiste shoot ooit en waarom?

"Mijn mooiste shoot ooit was in Santiago de Cuba waar ik was om een modeserie te maken. Ik kwam sinds 1998 met mijn band Trio Los Dos in Cuba om op te treden en om les te krijgen van de geweldige muzikanten in Santiago. Maar deze keer was ik op zoek naar een model voor de modeserie. Samen met mijn assistent Marta waren we op straat op zoek naar het model, we wilden een locale vrouw hebben. Na twee dagen zoeken zag ik haar zitten in een auto op de achterbank. Marta rende naar haar toe om haar te vragen. Ze was meteen enthousiast. Het bleek naast een hele knappe vrouw ook nog een geweldige zangeres te zijn. We maakten de modeserie die trouwen als thema had en we hielden nog jaren daarna contact. Toen uiteindelijk onze beiden relaties stuk liepen, zochten we meteen contact. We zijn nu drie jaar getrouwd en hebben twee baby’s van 8 maanden en twee jaar oud.’’

Hoe houd je de balans tussen vrij werk en werk in opdracht?

"Mijn vrije werk blijf ik altijd maken naast de commerciële opdrachten. Een andere serie die ik in Cuba heb gemaakt met Cubaanse dansers wordt nu verkocht en geëxposeerd door MAG photo. MAG photo verkoopt mijn fotografie die ik voor bladen maak als kunst, samen met nog een aantal bekende Nederlandse modefotografen die regelmatig in bladen exposeren. Ritmo de Cuba is de eerste serie die ze verkopen van mij die nog niet in bladen heeft gestaan, echt vrij werk dus."

Is reizen en fotograferen altijd een goede combinatie?

"Eigenlijk vind ik mijn werk altijd fantastisch om te doen, en zeker als het op reis is. De focus van het moment is zo fijn, je bent daar echt op die mooie plek om goede en sterke foto’s te maken waar de klant dan ook nog blij mee is. Dat hele proces van werken met een professioneel team is echt verslavend leuk en altijd weer spannend."

Wat zou je willen meegeven aan beginnende modefotografen?

"Als beginnend fotograaf kan ik je nu alleen maar mee geven dat je altijd je gevoel moet volgen en moet doen wat je leuk vind en daarin geloven. Veel vrij werk maken en zorgen dat je klanten daarin iets gaan zien. Ga niet iets maken waarvan je denkt dat eventuele klanten dat leuk gaan vinden. Elke investering, tijd en werk zal zich vroeg of laat terugbetalen in opdrachten of exposities."

Het interview met Eric is ook te lezen in Kiekie 25