De maakbaarheid van het leven

memento_mori-kiekie-blog-6.jpeg

Alexander Sporre reflecteert met zijn fotografie op verschillende maatschappelijk relevante thema’s: van de maakbaarheid van het leven tot het veranderen van intermenselijke communicatie in het digitale tijdperk. KIEKIE sprak hem over zijn visie op fotografie aan de hand van zijn serie Memento Mori.

Je fotografie is erg geëngageerd. Waarom vind je het belangrijk om maatschappelijke thema's te behandelen in je werk?

Ik denk dat het niet een heel bewuste keuze is, maar meer iets wat op de achtergrond ontstaat. Als ik zo terugkijk op mijn diverse series, dan is het inderdaad zo dat ik graag maatschappelijke thema’s probeer aan te stippen. Vaak lees of hoor ik over ik een goed artikel of boek, waar ik mezelf in kan vinden en dan probeer ik middels fotografie die boodschap over te brengen. Dat is ook wel inherent aan fotografie, omdat je juist via dit medium een boodschap over kan brengen die met alleen woorden moeilijk - of niet - te omschrijven is. Net zoals poëzie meer probeert te zeggen dan slechts de verzameling van woorden bij elkaar.

Waar houd je je, maatschappelijk gezien, het meest mee bezig en waarom?

De afgelopen maanden houd ik mij veel bezig met nationale en internationale politieke vraagstukken. Iets meer dan dat ik eigenlijk zou willen. Als counterbalance lees ik daardoor meer en meer over filosofie. Die wijsheden geven toch een soort van rust in hectische tijden. Op de een of andere manier voel je dat het kwartje de komende jaren toch de andere kant op gaat vallen. Dat is ook niet meer dan logisch, omdat het gevoel van rustige tijden alleen bestaat bij de notie van onrustige tijden. Hoe je er zelf in staat, bepaalt uiteindelijk hoe je je voelt. Een bepaalde 'tijd’ zelf is niet rustig of onrustig, maar slechts het gevoel in combinatie met de persoon die het voelt. Zo probeer ik het tegenwoordig te zien.

ik vind dat fotografie soms ook gewoon om vorm moet kunnen gaan en niet persé inhoud als vertrekpunt hoeft te hebben