Apituley & De Schepper

Fotografen Charlotte Apituley en Marijke De Schepper lanceren deze maand hun nieuwe collectief: Apituley & De Schepper. Ook organiseren zij samen een expositie om de samenwerking in te luiden. De individuele stijlen zijn anders, maar zij zoeken naar dezelfde dingen in hun fotografie: beelden met echtheid, met een gevoel van vrijheid, soms tactiel, vaak met positiviteit en warmte. Door deze samenwerking creëren ze meer vrijheid om te experimenteren en elkaar uit te dagen. Ik spreek Marijke over haar fotografie, de plannen met Apituley & De Schepper en hoe de eerste expositie tot stand is gekomen. 

© Marijke De Schepper

 

Wat is je achtergrond binnen de fotografie? 

''Ik ben via een aardige omweg bij fotografie terecht gekomen. Op mijn achttiende vertrok ik naar Gent (België) om Kunstgeschiedenis te studeren. De keuze hiervoor was eerder ingegeven door de wens om terug te keren naar mijn vaderland dan dat het een weloverwogen beslissing was voor de studie zelf. Persoonlijk wilde ik liever een creatieve richting op, maar met een hoogleraar als vader lag een universitaire studie meer in de lijn der verwachting. Na een heel gezellig jaar in Gent keerde ik terug naar Nederland en stapte ik over naar Psychologie. Dat hield ik vier jaar vol, maar ik zag mezelf daarna niet als psycholoog aan de slag gaan.
Via een vriend belandde ik die zomer op een cursus ‘Basistechnieken Film maken’ in Frankrijk. En toen gebeurde er iets.... ik raakte in de ban van ‘het beeld’. Terug in Nederland begon ik aan een audiovisuele opleiding en aansluitend werkte ik ruim 18 jaar met bewegend beeld. Eerst als editor, later als regisseur en producent. De laatste jaren was ik voor National Geographic veel op reis. Tijdens deze reizen begon ik steeds meer te fotograferen. Ik zag steeds meer de uitdaging om een verhaal in één stilstaand beeld te vertellen. In 2013 begon ik aan de Fotoacademie om zo nog intensiever met fotografie aan de slag te kunnen gaan. Documentairefotografie leek toen een logische stap. Dat veranderde in het tweede jaar – mede onder invloed van fotograaf en workshop docent Duco de Vries - in portretfotografie. Van hem leerde ik dat portretfotografie voor meer dan de helft psychologie is. Hij liet me inzien dat ik die bagage al aan boord had. Ik moest er alleen nog op durven vertrouwen. Afgelopen december studeerde ik af aan de Fotoacademie, uiteindelijk als autonoom fotograaf. Die richting gaf me nog meer vrijheid om mijn eigen verhaal te vertellen. Portretten zijn echter nog steeds een belangrijk onderdeel in mijn fotografie.''

 

© Marijke De Schepper

Je beelden maken een poëtische indruk. Wat wil je vertellen met jouw fotografie, waar let je op?

''Toen ik eenmaal minder vanuit het hoofd en meer vanuit mijn intuïtie ging werken, kwam ik erachter dat ik verschillende soorten beelden – portretten, stills en elementen uit de natuur – graag aan elkaar verbind. Soms op basis van gevoel, soms op inhoud en soms zie ik ineens een terugkerende vorm. Hoe vreemder de combinatie van beelden, hoe fijner ik het vind. Ik heb een sterke voorkeur voor close-ups en voor beelden zonder context. Je ziet in mijn werk bijna nooit iemand in zijn eigen leefomgeving of een landschap dat meteen de exacte locatie verraadt. Ik haal details of mensen het liefst los van de achtergrond. Kracht en kwetsbaarheid komen daardoor meer bloot te liggen. De spanning tussen deze twee thema’s vind ik belangrijk in mijn werk. Door de beelden zo ‘uit te kleden’ kan ik ze achteraf vrijer met elkaar combineren. Door de soms wonderlijke beeldcombinaties ontstaat er een poëtische flow waarin verschillende werelden, droomwereld en realiteit, heden en verleden bij elkaar komen. Ik geloof dat ik altijd de noodzaak gevoeld heb om uiteenlopende werelden, gedachten en mensen bij elkaar te brengen en te houden. Door de concentratie van het kijken door de lens valt me op dat die verbondenheid er van nature eigenlijk altijd al is. Het vergt alleen een andere manier van kijken.''

Het gaat over verlangen naar verbondenheid en behoefte aan troost

© Marijke De Schepper

Waarover gaat jouw autonome project 'Appelblauwzeegroen’ over?

''Het is handig om eerst iets over de titel van het project en bijbehorende boek te vertellen. Appelblauwzeegroen is een woord afkomstig uit België. Tegenwoordig wordt het woord gebruikt om een kleur als turquoise of petrol mee aan te duiden, maar vroeger betekende het een kleur die ondefinieerbaar was. Het woord sluit aan bij een gevoel dat ik lang over mezelf had. Het gevoel dat ik tussen verschillende werelden in leefde en niet midden in die werelden. Dat ik aanwezig was, maar ook weer niet echt. Als kind opgroeien in twee landen heeft dit gevoel wellicht gevoed. Daardoor miste ik zelf een gevoel van verbondenheid. In ‘Appelblauwzeegroen’ ga ik daarnaar op zoek. Ik tracht verbindingen te maken met de natuur, met dierbaren en met mijn verleden. Het gaat over verlangen naar verbondenheid en behoefte aan troost.''

 

© Marijke De Schepper

Binnenkort lanceer je samen met fotograaf en oudklasgenoot Charlotte Apituley het collectief Apituley & De Schepper. Wat verwacht je van deze samenwerking?

''We hebben Apituley en De Schepper voornamelijk opgericht om ‘in beweging’ te blijven, om zelf projecten te initiëren, een eigen markt te creëren en onze creativiteit te blijven voeden. De samenwerking geeft ons meer vrijheid doordat we elkaar uitdagen, door samen te experimenteren en te creëren zonder onze eigenheid te verliezen. Het beroep van fotograaf kan naast heerlijk zelfstandig af en toe best eenzaam zijn. Soms belemmert je dat om (snel) beslissingen te maken, om iets nieuws uit te proberen of iets groots aan te pakken. Met z’n tweeën durf je vaak net iets meer. Zoals de expositie 001 die we van 2 t/m 8 april organiseren in de Pijp. Na een middagje brainstormen, keken we elkaar aan en zeiden we: “Zullen we het gewoon doen?” Een paar dagen later hadden we een mooie locatie gevonden en was onze huisstijl al in ontwikkeling. Het voelt als 1 + 1 = 3. Charlotte heeft door haar werkverleden veel ervaring in styling. Mijn kracht ligt - na bijna 20 jaar producent te zijn geweest - dan weer op het zakelijk vlak. Door onze krachten te bundelen nemen we niet alleen die ervaring uit het verleden maar ook ons gezamenlijke netwerk mee in Apituley & De Schepper.''

 

© Marijke De Schepper

Staan er al (autonome) projecten op de planning?

''Ik heb een aantal opdrachten in de planning liggen. Zo ben ik op dit moment bezig met de campagnebeelden voor Muziekzomer 2018 van het Nederlands Jeugd Orkest. Een mooie opdracht waarin ik de ruimte krijg om mijn eigen stijl toe te passen. Daarnaast wil ik persoonlijk graag aan een tweede fotoboek gaan werken. Ik heb veel geleerd door ‘Appelblauwzeegroen’ in eigen beheer uit te geven. Die ervaring en opgedane kennis wil ik nu benutten in een vervolg waarbij ik mijn beeldrijm verder wil gaan ontwikkelen en verfijnen. Met Apituley & De Schepper Photo Collective hebben we meerdere plannen. Eén daarvan heeft ook met een publicatie in eigen beheer te maken. Het wordt een lange termijn project waarbij we niet alleen ruimte voor onze eigen fotografie willen inrichten maar ook andere fotografen gaan betrekken. De uitgave zal in gelimiteerde edities worden uitgebracht. Het moet een publicatie worden die je het liefst open op tafel laat liggen, met veel aandacht voor vorm; stijlvol, positief en tactiel.''

 

© Marijke De Schepper

In hoeverre zoeken jij en Charlotte hetzelfde in een beeld? Hoe vloeien jullie individuele stijlen in elkaar over?

''Op de Fotoacademie kwamen Charlotte en ik er al snel achter dat we vaak dezelfde stijlen of thema’s binnen de fotografie mooi of interessant vinden. Onze individuele stijlen als fotograaf zijn anders maar we zijn uiteindelijk wel op zoek naar dezelfde dingen; beelden waar vrijheid vanaf straalt, tactiele beelden, stijlvol, positief en warm. Thema’s als aardsheid, menselijkheid en verbondenheid vind je zowel in Charlotte’s werk als in het mijne terug.''

© Charlotte Apituley

Hoe zijn jullie tot de beeldkeuze gekomen voor jullie eerste expositie samen?

''Dat was best een proces waar we even doorheen moesten. Als dit interview uitkomt zijn we er hopelijk helemaal uit. We willen beelden die op elkaar aansluiten en raakpunten tussen ons laten zien. Onze gemeenschappelijke thema’s vind je dus straks sowieso terug. Maar we willen ook laten zien waar we nu allebei staan met ons werk. Charlotte is op dit moment in haar werk de grens aan het opzoeken tussen wat echt is en wat niet. Veel meer dan in haar vorige werk wil ze de kijker op een ander been zetten en de vraag oproepen of het nog wel echt is. Of het moment waarop het beeld gemaakt werd echt zo was of dat het gemanipuleerd is, of in scene gezet. Bij mijn werk lopen droom en realiteit sowieso door elkaar heen. Ik experimenteer daar nu nog meer mee dan in ‘Appelblauwzeegroen’. Mijn beelden zijn de laatste tijd grafischer geworden zonder hun emotie en poëzie te verliezen. Juist in het maken van beelden (en combinaties van beelden) waar compositie, vorm, kracht en kwetsbaarheid samenkomen zie ik nu mijn grootste uitdaging.''

De expositie is te bekijken van 2-8 april op de Gerard Doustraat 76. Bekijk het fb event 001 Expo Apituley & De Schepper voor openingstijden en meer info!

www.apituleydeschepper.com