Hartverscheurende verhalen van 'Boko Haram Girls'

Susan_001lr-1.jpg

Fotoserie Chris de Bode

Sinds 2011 wordt het noordoosten van Nigeria geteisterd door conflicten tussen het Nigeriaanse leger en Boko Haram. De gewapende strijders streven naar een islamitische staat in West-Afrika die onder andere een verbod op al het onderwijs dat niet is gebaseerd op de islam behelst. Het gevolg van de conflicten is dat mannen en jongens worden opgepakt, meisjes en jonge vrouwen ontvoerd, weerloze burgers vermoord en dorpen overvallen, geplunderd en in brand gestoken. Sinds de start van het conflict zijn al duizenden mensen omgekomen en vermist geraakt. Vooral jonge jongens en meisjes lopen groot gevaar om ontvoerd te worden. De wereld was in schok toen op 15 april 2014 ruim 200 schoolmeisjes werden ontvoerd in Chibok. In realiteit zijn er sinds de start van het conflict duizenden meisjes verdwenen.

chris2

Mairo: 11 jaar

''Ons dorp was zo vredig. Er waren vaak feesten, ik ging naar school en had vriendinnen. De dag begon zo normaal: ik ging naar school en deed mijn best in de klas. Ik dacht eerst dat het gewoon soldaten waren. Totdat ze begonnen te schieten. Ze schoten alle mannen in de moskee dood en riepen islamitische verzen. Ze bleven een jaar in ons dorp. Niemand was zijn leven zeker. Ik kon niet meer naar school, want die werd direct gesloten. Op een dag werden alle vrouwen en meisjes de school in gedreven. Van meisjes van 7 jaar tot vrouwen van 70 jaar. We werden vastgebonden en geslagen. We kregen geen eten of water. Ze sloegen ons en dreigden ons te vermoorden. Getrouwde vrouwen negeerden ze. Ongetrouwde vrouwen of jonge weduwen werden een voor een gekeurd en werden gedwongen te trouwen met een van de soldaten. Als je getrouwd was, werd je geacht seks te hebben met je nieuwe echtgenoot. Ze zeiden dat ze ons mee zouden nemen naar Chibok. Daar schrok ik van, want ik had gehoord over de schoolmeisjes die daar verdwenen waren. Met 20 andere meisjes ben ik die nacht het raam uit geklommen.''

chris3

Susan: 14 jaar

''We zijn heel hecht. We hebben allemaal iets soortgelijks meegemaakt en dat schept een band. We zijn hierdoor vriendinnen voor het leven. We snappen elkaar zonder iets uit te hoeven leggen. Soms praten we over onze ervaringen. En we praten over de mensen die mee zijn genomen of die vermoord zijn. Zo houden we de herinneringen levend.''

chris4

Stella: 13 jaar

''Ik wil er niet over praten. Ik kan je alleen zeggen dat ik nu veilig hier ben met mijn ouders, broertjes en zusje. Hoe ik hier gekomen ben of wat er met me is gebeurd, dat hou ik liever voor mezelf. Het doet teveel pijn om er over te praten.''

Bekijk hier de hele serie van Chris de Bode

LIKE KIEKIE en mis niets meer op je wall!