De bijzondere mensen en locaties van Jouk Oosterhof

Jouk-Oosterhof_FreeWork_SporkFee_1.jpg

Typerend voor het werk van Jouk Oosterhof zijn de bijzondere en fotogenieke locaties waar zij altijd naar op zoek gaat. Jouk is een ster in het fotograferen in opdracht, maar ook maakt zij prachtig vrij werk, dit altijd in haar eigen stijl; een tikkeltje vervreemd en een beetje humor is aanwezig. De laatste jaren valt zij met haar fotoseries vaak in de prijzen in binnen- en buitenland.

Hoe ben je begonnen als fotograaf en hoe ben je bij al die magazines terecht gekomen?

''Ik heb vanuit mijn opleiding op de KABK stage gelopen bij John Midgley en later ben ik ook bij hem gaan assisteren. Tijdens mijn baan als assistent ben ik begonnen met testshoots voor onder andere ‘Strictly’, ‘Torch’ en ‘Squeeze Magazine’. Eva Midgley, de vrouw van John werkte destijds op de redactie van AD Magazine. Ik heb daar toen een serie laten zien en vervolgens werkte ik bijna wekelijks voor hen en kon ik er meteen van leven. Langzamerhand ging ik naar de commerciële bureaus en heb ik het IJfestival met Sander Plug en Marieke Schellart gedaan. Van daaruit heeft Nike mijn werk opgepikt en zo rolde het verder. Mijn eerste agent was Edson Williams en hij heeft me gekoppeld aan een agent in Italië, daar heb ik vervolgens veel gewerkt voor reclame bureau’s en voor bladen als Rails, Man, Esquire, Elle, AD magazine etc. Voor Linda ben ik niet lang na hun start gaan werken, ik deed daar de eerste jaren iedere maand wel een serie met de meest geweldige onderwerpen. Nu werk ik nog steeds af en toe voor de LINDA. Er is weer een hele nieuwe generatie bij gekomen. Verder werk ik voor de Volkskrant, FD Persoonlijk en zo nu en dan voor Elsevier of Parool. Maar het is allemaal budgetair totaal veranderd.

Toen het digitale tijdperk zijn intrede deed heb ik daar wel een tijdje mee gestoeid en, althans dat vind ik zelf, wat minder sterk werk gemaakt. Ik kwam er maar niet uit met welke camera ik moest gaan werken, of ik moest gaan overstappen en welke dan het beste bij mijn werkwijze zou passen. Ik heb een tijdje met een kleinbeeld digitale camera gewerkt, maar ik kwam maar niet tot de gewenste resultaten. Misschien was er ook minder focus, mede door de komst van mijn kinderen. Na de aanschaf van een digitale achterwand voor mijn Hasselblad is het weer goed gekomen. Ik doe daar nu alles mee. Nu heb ik veel meer lol en maak ik weer mooiere dingen, vind ik zelf.''

Barten-Styling: Analik / Unit C.M.A. Hair and Make-up: Patricia van Heumen / Angelique Hoorn management Model: Elve Lijbaart / Zaza casting

Je bent nog maar een paar jaar geleden begonnen met inschrijven voor wedstrijden?

''Klopt. Helemaal in het begin, toen ik nog student was, won ik de eerste keer zilver bij fotografievereniging PANL. Dat had ik totaal niet verwacht. En toen de tweede keer dacht ik: 'oh, nu win ik zeker, want ik heb veel beter werk'. Maar toen won ik niets. En de derde keer ook niet. Toen dacht ik: 'nou, laat maar, nu doe ik niet meer mee'. In 2013 ontstond de nieuwe SO wedstrijd die zou gaan om het hebben van je eigen handtekening. Omdat ik altijd hoorde dat ik zo’n duidelijk herkenbaar werk maakte, dacht ik... ik doe weer eens mee. En toen won ik brons. Verder heb ik meegedaan aan de Taylor Wessing Photographic Portrait Prize van de National Portrait Gallery, Lens Culture, Zilveren Camera, IPA en de ICC. Ik heb met de serie over mijn ex-buurman, nu muze André een aantal prijzen gewonnen en bizar is dat ik er door alle jury’s ben uitgepikt. Dat voelt als een bevestiging dat ik op het goede spoor zit.''

jouk-oosterhof_muse_5

Wanneer ben je begonnen je buurman Andre te fotograferen?

''Ik heb hier in de buurt gewoond en André was mijn onderbuurman. Toen hij een keer kwam klagen, omdat ik mijn muziek te hard had staan dacht ik: 'wat eigenaardig, hij kijkt nu hetzelfde als wanneer hij vrolijk is'. Toen heb ik gevraagd of hij model wilde zijn. Ik heb met hem een modereportage gedaan voor AD Magazine. Veel later nog een keer voor Agis, Telfort en de SNS. Toen nog een keer voor vrij werk en voor de Playboy. Hij inspireert me gewoon. Andre is mijn muze geworden. Net als Elve, een meisje die ik een keer heb gefotografeerd voor Elsevier. Ik weet niet hoeveel muzes je mag hebben. Weet jij dat? Haha. Ik ga er denk ik nog een aantal zoeken.

Kijkend naar een foto van André: Hij heeft hier vrouwenkleding aan, maar is een hetero man. We wilden hem in zijn eigen sobere stijl en zijn eigen leeftijd vrouwelijk kleden. Bescheiden en stijlvol. Zijn huis heeft me ook geïnspireerd en toen ik in Budapest woonde werd mijn liefde naar interieurs waarin de jaren hun sporen hebben achter gelaten versterkt. Misschien is het een fase, maar dan duurt dat wel lang, ik ben nu steeds op zoek naar dit soort interieurs.''

jouk-oosterhof_volkskrant_puss_mensjevankeulen_bosie     jouk-oosterhof_volkskrant_puss_renskedegreef_keespootjes

Neem de katten serie foto's, in hoeverre ben je daarin vrij gelaten?

''Ik ben volledig vrij gelaten, alhoewel ik de Volkskrant wel betrek in mijn proces. De opdracht was: fotografeer de katten van schrijvers. Ik was net in Londen geweest en had daar weer allerlei mooie stoffen gezien, die dwaalde nog in mijn hoofd en zo begon ik met stoffen verzamelen en probeerde ik mijn kat ervoor te zetten. Dat werkte niet, hij liep steeds weg of ging exact op het verkeerde hoekje heel rustig naar me zitten kijken. Na wat dingen geprobeerd te hebben ging er een lichtje branden. En pas achteraf kwam ik erachter dat deze techniek vroeger ook werd gebruikt bij het fotograferen van baby's die niet stil konden zitten. Meestal werk ik intuïtief, maar hier heb ik uiteindelijk echt een plan gemaakt.''

Het gaat mij voornamelijk om de vorm van mensen en niet zover om hun persoonlijkheid

Hoe bereid je een opdracht voor en verzorg je zelf de styling?

''Bij de katten serie wel. En sommige dingen met André ook. Maar het liefst doe ik alles met een stylist en visagist. Ik werk graag met Analik, zij zit bij het agentschap Unit. We vullen elkaar aan, soms zie ik het niet en dan ziet zij het. En andersom. We hebben uiteindelijk dezelfde smaak. Soms maak ik een shotlist van te voren. Ik begin vervolgens met het ensceneren van de setting en de pose en werk ik vanuit daar verder. Ik vind het fijn als er tijd is om verder te zoeken naar iets. BN-ers willen vaak snel weer weg. Dus ik vind het fijn als ik met mensen werk die in dienst staan van de foto. Het gaat mij voornamelijk om de vorm van mensen en niet zover om hun persoonlijkheid. Ik plaats de modellen in het beeld en dat vul ik aan. Ik boetseer ze en werk gedetailleerd. Die vinger hier, kin iets omhoog. Maar ik vind het ook leuk als ze zelf iets ingeven.''

The colours of the house inspired us to work with skin tones, and hues of flesh and nudes.  Panjua’s beautiful dark skin against the light tones of the blouses, colours that in skin are classified as white but than in reality are very far from it. Styling: Analik / Unit C.M.A. Hair & make-up: Patricia van Heumen / Angelique Hoorn Management BV Model: Panjua / Paparazzi Models

Met welk project ben je op dit moment bezig?

''Een serie voor Kidswear, een Italiaans magazine, de bijbel voor het nieuwe kinder-mode seizoen wat twee keer per jaar uitkomt. Ik heb 20 pagina’s aangeleverd en het wordt helemaal één op één geplaatst in een door mij aangegeven volgorde. Zonder tekst door het beeld. Het Nederlandse kinderkledingmerk Kidscase is enthousiast over mijn werk, maar ik had nog geen echte kinderseries gemaakt. Dat ben ik toen gaan uitproberen. Samen met Analik hebben we een aantal series gemaakt. Aan de hand daarvan heb ik de opdracht voor Kidswear gekregen. Het is een mix geworden van kleding van hun adverteerders en vintage. Qua aanpak, styling en locatie hebben ze ons helemaal vrij gelaten. Mijn stijl blijkt makkelijker toepasbaar in de kindersfeer. Mode is toch veranderlijker en flitsender dan dat ik ben. Ik ben eigenlijk heel stijlvast. Kinderen nemen niet zo snel een bepaalde pose aan. Die ijdelheid is er niet, dat vind ik ook heel fijn.''

On a southern street of Rotterdam, the old café Spork and the above flat await their demolition, a worn-out place, full of patterns and colours burnt by the sun. Styling: Analik Brouwer Hair & Make-up: Mylene Janssen @ Angelique Hoorn Management Model: Fee

Als je kijkt naar je meest bijzondere shoot, wat vond je het leukst om te doen?

''Ik heb zoveel leuke dingen gedaan! Ik zal nooit de eerste klus vergeten die ik in Italië had. Ik moest voetballers fotograferen in een romantische scene samen met een acteur. Ik was nog niet zo lang bezig als fotograaf en werd daar overgoten met luxe en een crew van 60 man inclusief bodyguards en fans. Ik vond het heel spannend, maar toen zei de art-director na de eerste polaroid: “You can really do it”. Dat vond ik toen heel gaaf. Maar nu, als ik bijvoorbeeld André fotografeer dan ben ik helemaal op mijn plek en het meest bijzondere is toch als het resultaat weer beter is dan daarvoor.''

Het hele interview met Jouk Oosterhof is te lezen in KIEKIE#15 'summer'.

Nooit meer een editie missen? Neem een abonnement op KIEKIE

LIKE KIEKIE en mis niets meer op je wall!