Het land van Peter

211002.jpg

Linda Hermans koestert haar herinneringen. Niet alleen geven ze haar heden kleur, ze zijn ook de grote inspiratiebron voor haar fotografie. Door beelden op geheel eigen wijze te combineren, ontleedt ze haar verleden en creëert ze een onuitputtelijke bron van troost en schoonheid. KIEKIE sprak haar over haar beweegredenen en haar werkwijze.

Onlangs was jouw serie ‘Het land van Peter’ te zien in het van Abbemuseum. Waar gaat deze serie over?

'Het land van Peter’ is een verzameling van herinneringen uit mijn eigen innerlijke bewaarplaats. Wat dat betreft ligt het sterk in lijn met mijn eerdere werk. Ik probeer in deze projecten de basis, het patroon van een herinnering weer te geven. Ik ben er van overtuigd dat in elke herinnering een schoonheid schuilt, een puurheid die ik steeds kan aanspreken als ik daar behoefte aan heb. Door mijn manier van werken probeer ik mensen die schoonheid te laten zien. Ik meng hiervoor elementen en entiteiten samen met het patroon tot een herinnering die warm en voelbaar is in zijn vorm. Door deze werkwijze ontstaat er bij de kijker ruimte voor eigen emotie en het is juist deze emotie die hen dicht naar de herinnering terugbrengt.

Waarom heb je ervoor gekozen de serie in boekvorm te presenteren?

Boeken zijn heel belangrijk voor mij, en niet alleen op het gebied van fotografie. Een boek is een geborgen verzameling van letters en/of beelden. Een aantal bedrukte bladzijden die samen een geheel vormen. Het heeft iets warms, iets intiems. Als een doosje vol liefde en creativiteit wat je zo nu en dan eens kunt openen. Iets wat qua vorm heel mooi aansluit bij het gevoel wat deze herinneringen bij me oproepen. Ik zou ze haast letterlijk in een doosje willen stoppen. De kijker stel ik op deze manier in de gelegenheid om in alle rust de beelden afzonderlijk te bekijken, of juist vluchtig door te bladeren, of om het even weg te leggen en op een ander moment weer op te pakken.

Je presenteert je beelden vaak in combinatie met elkaar. Krijgt een beeld voor jou pas echt betekenis als het aan een ander beeld gekoppeld wordt?

De herinneringen die ik in mijn werk probeer weer te geven, bestaan vaak uit meerdere dimensies. Het is een verzameling van gerelateerde waarden en aspecten en dat geldt ook voor de bijbehorende emotie. Er ontstaat een samenspel van grote lijnen en fijne nuances. Door de beelden te combineren laat ik deze verschillende facetten zien en laat ik het de mensen als een geheel ervaren. De individuele betekenis van het beeld speelt hierin een grote rol. De beelden versterken elkaar.

Zo laat je indrukken en ervaringen achter

Als je aan het fotograferen bent, denk je dan meteen in zo’n collage-achtige vorm? Of vinden de beelden elkaar naderhand?

Dat is niet voor elk werk hetzelfde. Het heeft alles te maken met het proces dat vooraf gaat aan mijn werk. Door het zijn, het doen, het hopen en het weten groei je als mens. We maken tijdens dit proces keuzes, goede en slechte. Zo laat je indrukken en ervaringen achter. Die herinneringen sla je op en draag je bij je en kun je altijd ophalen als je daar behoefte aan hebt. Bijvoorbeeld wanneer je bang bent, verdrietig, trots of juist gelukkig. Zo krijgen ze steeds meer diepgang. In mijn persoonlijke ervaring worden herinneringen alleen maar mooier en kristalliseren ze zich uit. Ze worden puur en niet meer beïnvloed door anderen. Ik probeer de herinneringen te filteren waardoor ze ontdaan worden van negatieve gevoelens. Het hangt dus samen met hoe ver zo’n herinnering zich heeft uitgefilterd. De ene keer is het beeld wat ik wil maken direct al heel duidelijk en soms is het nog een zoektocht voordat het patroon van die herinnering of van de persoon echt is teruggebracht naar de basis en het gehele gevoel omvat.

Wat gaat de toekomst je brengen?

Ik hoop dat ik altijd open blijf staan voor deze vorm van schoonheid. Open om schoonheid te vinden in de dingen waar ik telkens opnieuw naar terug kan gaan en die me elke dag geluksmomentjes bezorgen. Zoals de mensen die ik ontmoet, de plekken die ik bezoek, de boeken die ik lees en de muziek die ik beluister. Ik hoop dat ik steeds opnieuw geïnspireerd raak om met deze werken verder te gaan, deze mooie momenten vast te leggen en weer te geven. Het zou mooi zijn als ik hiermee andere mensen ook kan inspireren om hun herinneringen te koesteren en vooral met elkaar te delen.

Website Linda Hermans