Manifest/maaniefeest, omhoogvaldag & diepzielduiken

Hoe waren de afgelopen jaren op de Fotoacademie?

Turbulent, maar heel leerzaam. Laat ik eerst vertellen dat ik als verloren mens belandde op deze school, in een warme klas, op een geweldige locatie met zielsfijne docenten, mentoren en coaches, die uiteindelijk allemaal op een bepaalde manier een redding voor me zijn geweest. Dit betekent echt heel veel voor me. In die periode werd ik overmand door liefdesverdriet en was ik behoorlijk hardnekkig zelfdestructief. In de breedste zin van het woord. Onder andere door de Fotoacademie ontdekte ik dat ik een vermogen had te creëren en te visualiseren. Fotografie is daarin niet mijn enige middel, maar wel de manier waar ik me de afgelopen jaren op heb willen focussen. Ik ben een piekermachine tot en met. Dwalen, pogingen tot doorgronden, analyseren en reflecteren zijn uit de hand gelopen hobby’s. Dat kan een vloek zijn, maar ook een zegen. Ik heb mezelf uit elkaar getrokken, uitgeplozen, ben van mezelf geschrokken, heb me tal van keren verstopt, gevonden, herontdekt, vermoeid, ontmoedigd, bemoedigd, mezelf verbaasd, overdonderd maar vooral verwonderd.

Hoe zou je je stijl omschrijven?

Een bijna ongepolijste slordigheid is wel kenmerkend voor mijn werk. Zwaar, drukkend en provocerend, maar op een intieme, liefelijke en dromerige manier. Poëtisch is denk ik ook een doeltreffend woord.

Op welk werk ben je het meest trots tot nu toe?

Deze vraag zou ik graag willen overslaan, want dat vind ik heel moeilijk. Ik word namelijk geraakt door mijn werk als de hele boel compleet is (en dat zijn veel beelden) maar ook als ik er op dat moment even eentje uitpak om het beter te bekijken.

Verhalen die geïnspireerd zijn op mijn echte gevoel en verzonnen gebeurtenissen

Met wat voor serie ga je afstuderen?

Manifest/maaniefeest - omhoogvaldag - diepzielduiken - klamme zomaarnachten - vraagzuchtig spijtvertering - genietmachine - iedereenzaam

De utopie van de waarheid: het samenvallen van het zelf met de wereld. Hoe kun je leven in een wereld die niet van jezelf is, met een vrijheid waarvan je niet precies weet of ze een vloek is of een zegen? Over de oerpijn van het bewustzijn. Over de gaten in mijn ziel die ik probeer te dichten met tekstueel en visueel dichten en tot slot hoe dicht ik bij mezelf zou kunnen komen. Verhalen die geïnspireerd zijn op mijn echte gevoel en verzonnen gebeurtenissen.