Op weg naar het eindexamen met Rosemary Dekker

Het moederschap wordt gezien als een van de oudst behandelde onderwerpen in de kunstgeschiedenis. De moeder is vooral terug te zien in de talloze religieuze beelden van de madonna met kind. In Napels leeft de madonna nog in de vorm van de Napolitaanse mamma’s. Hier wordt de moeder als heilig beschouwd en lijkt vooral de band tussen moeder en haar zoon onverwoestbaar te zijn. Echter heeft deze krachtige band twee kanten. Naast de schoonheid van de onvoorwaardelijke moederliefde is het soms ook benauwend en zelfs beperkend te noemen. Deze tegenstrijdigheid is ook voelbaar in de stad zelf. Napels heeft haar mooie maar ook duistere kant. De smalle straten omarmen je als een mamma, als een warme maar ook drukkende omhelzing. De enorme gastvrijheid is vertederend, maar ook verstikkend.  Deze ambivalentie in zowel de moeder-zoonrelatie als de stad zelf valt niet te begrijpen, het moet gevoeld worden. 

Waar gaat je afstudeerproject over? Hoe is het idee ervoor ontstaan?

‘‘In mijn werk ben ik altijd opzoek naar verhalen die gaan over de relatie tussen mensen. Verhalen vertellen kan op vele manieren en iedereen heeft wel een verhaal wat het verdient te worden verteld. Als fotograaf vertaal ik deze verhalen in beeld en werk hierbij vaak ook met tekst.
Voor mijn afstudeerserie heb ik mij laten inspireren door een van de oudste onderwerpen binnen de kunstgeschiedenis; het moederschap. Ik reisde naar Napels waar ‘la mamma’ heilig is en de band tussen moeder en zoon onverwoestbaar lijkt te zijn. Naast de schoonheid van deze onvoorwaardelijke moederliefde, zag ik ook het benauwende en beperkende karakter van deze moeder/zoon relatie. Ook de stad Napels zelf heeft een erg dubbel karakter; het mooie en het duistere. Deze ambivalente gevoelens bij de stad en haar bewoners (moeders en zonen) vormt het uitgangspunt voor mijn serie.

Al van kinds af aan spaar ik museumkaarten van afbeeldingen van madonna met kind. Maria met kind is misschien wel de meest voorkomende verbeelding van het moederschap in de kunsthistorie. Deze fascinatie resulteerde eerder dit jaar in een scriptie waarin ik de invloed van het madonna-met-kind-motief op de hedendaagse fotografie heb onderzocht. De plek waar voor mij de madonna met kind nog leeft is Italië, waar moeder-devotie nog een prominente rol heeft binnen de cultuur. 
Ik ben in mijn eindwerk opzoek gegaan naar de nog bestaande madonna’s met kind in de vorm van de Napolitaanse mamma’s en hun zonen.’’

Wie en wat zijn jouw inspiratie bronnen?

‘‘Mijn inspiratie vind ik vooral terug in de kunsthistorie. Voor mijn studie fotografie heb ik kunstgeschiedenis gestudeerd en hierdoor leg ik snel verbanden met beeldmotieven uit de schilderkunst in mijn fotografische werk. Kunstenaars uit zowel de renaissance (Caravaggio/ Rembrandt) als de hedendaagse schilderkunst (Gerhard Richter/David Hockney) hebben invloed op mijn werk. 
Binnen de fotografie spreekt bijvoorbeeld het werk van Elinor Carucci, Richard Renaldi en Cuny Janssen mij heel erg aan. Dit niet per se alleen aan de hand van de beelden die zij maken, maar vooral ook de thematiek waarmee zij werken. 
Ook laat ik mij vaak inspireren door de mensen in mijn nabije omgeving. De interacties tussen mensen vind ik interessant en soms komt hier opeens een idee uit voort.’’

De straten benauwen mij, maar haar inwoners hebben mijn hart gestolen

Wat zijn je plannen na het eindexamen?

‘‘Tijdens mijn verblijf in Napels heb ik veel mooie en inspirerende mensen ontmoet. In het begin moest iedereen nogal wennen aan het Nederlandse meisje wat zomaar foto’s kwam maken, maar langzaam maar zeker ben ik opgenomen in de Napolitaanse families. Tijdens mijn laatste reis verbleef ik in de wijk Sanità. Ze hebben mij daar gevraagd of ik een serie zou kunnen maken over de jeugd in de wijk. 
De criminaliteit in de stad, en voornamelijk in deze wijk, is nog erg hoog en lokale organisaties doen er alles aan om de nieuwe generatie van de straat te houden door activiteiten te organiseren. Zo worden er bijvoorbeeld zang- en theatergroepen georganiseerd en ook zijn er wekelijks boks lessen in het klooster om zo agressie te reguleren. 
De ambivalentie waar ik in mijn serie over spreek, is wat in mijzelf ook ervaar in de vorm van een haatliefde verhouding met de stad. De straten benauwen mij, maar haar inwoners hebben mijn hart gestolen. Ik zou graag teruggaan om dit project voor hen te realiseren en op deze manier iets terug te geven aan de stad die mij mijn afstudeerproject heeft mogelijk gemaakt. ‘‘

De 4e jaars hbo-studenten van de Fotovakschool Amsterdam, Apeldoorn en Rotterdam zullen begin juli hun werk voor het eerst op één locatie samen presenteren te Utrecht. Een unieke verzameling van 23 individuele projecten, waarmee de studenten hun studie Toegepaste Fotografie en Beeldcommunicatie zullen afsluiten. 
Van 6 juli tot en met 11 juli 2019 is iedereen welkom om de 1600 m2 aan expoterrein te komen verkennen.

Locatie:Peron E, Concordiastraat 80, 3551 EM Utrecht, Nederland