Back to All Events

Werner Mantz, Architectuur en mensen


Werner Mantz
Architectuur en mensen
19 mei – 2 sep. 2018

            
Werner Mantz wordt wereldwijd gezien als een van de grote architectuurfotografen van zijn tijd. Daarentegen is zijn portretfotografie minder bekend. In de tentoonstellingArchitectuur en mensen worden voor de eerste keer zijn wereldberoemde architectuurfoto’s samen met zijn portretfoto’s gepresenteerd. Dit levert een spannende combinatie op en geeft meer inzicht in de manier waarop Mantz werkte. 
De tentoonstelling is van 19 mei tot en met 2 september 2018 te zien in het Nederlands Fotomuseum en is tot stand gekomen in samenwerking met Museum Ludwig in Keulen (Duitsland).

 

 

  Vlnr:  Communieportret van een meisje, Limburg (1959) © Werner Mantz / Nederlands Fotomuseum. Appartement aan de Ruhrorterstrasse, Keulen (ca. 1929) © Werner Mantz / Museum Ludwig

Vlnr: Communieportret van een meisje, Limburg (1959) © Werner Mantz / Nederlands Fotomuseum. Appartement aan de Ruhrorterstrasse, Keulen (ca. 1929) © Werner Mantz / Museum Ludwig

Architectuur

Werner Mantz (Keulen, 1901 – 1983) staat bekend als een van de meest prominente fotografen van het Nieuwe Bouwen, de modernistische beweging in de architectuur in Keulen in de jaren 1920. Zijn zwart-wit foto’s roepen de architectonische strengheid op van de gebouwen van architecten als Caspar Maria Grod, Wilhelm Riphahn en anderen. Mantz kreeg zijn opdrachten van deze avant-garde architecten en bouwbedrijven. Zijn foto’s werden gepubliceerd in architectuurtijdschriften. De focus daarbij lag op het moderne Keulen, weg van het middeleeuwse stadscentrum. Zo fotografeerde hij wereldberoemde gebouwen als de Kölnische Zeitung en het Blauwe Hof (1926). Zijn technische perfectie leidt er toe dat de façades van de gebouwen in zijn foto’s de verbeelding zijn van de moderniteit.

Portretstudio

Na tien jaar als fotograaf in Keulen te hebben gewerkt opende Mantz in 1932 in Maastricht een tweede studio. Na 1938 voelde hij zich niet langer thuis in Keulen en vestigde zich definitief in Maastricht. Naast opdrachten voor architectuurfotografie verwierf hij in Maastricht bekendheid om zijn portretfotografie, met een accent op kinderportretten. Zelf beschouwde hij zijn in de Maasstad gemaakte portretten even belangrijk als zijn architectuurwerk, maar ze werden nauwelijks geëxposeerd.

 

Samenwerking met Ludwig Museum Keulen

Mantz’ nalatenschap wordt bewaard in het Nederlands Fotomuseum en het Museum Ludwig in Keulen. In de tentoonstelling worden de beide collecties voor de eerste keer samengebracht, waarbij Mantz’ portretten naast zijn architectuurfoto’s te zien zijn. Daarbij is gekozen voor een ongewoon perspectief op zijn werk, namelijk niet vanuit de architectuur, geografie of chronologie, maar gezien vanuit de vorm. Deze benadering laat goed zien hoe Mantz keek als fotograaf, hoe hij bijvoorbeeld licht en schaduw gebruikte om ons te laten zien uit welke vormen en elementen het onderwerp is opgebouwd - of het nu om gebouwen of gezichten ging. Hij zag zichzelf niet als kunstenaar, maar meer als een vakman. Zijn architectuurfoto’s zijn in de jaren 1970 herontdekt door de kunstwereld en tentoongesteld op de documenta 6 in Kassel. Sinds die tijd wordt zijn werk met regelmaat geëxposeerd in musea en galeries en wordt zijn naam vaak in dezelfde adem genoemd met andere avant-garde fotografen. De huidige tentoonstelling toont dat zijn portretfotografie op gelijke voet met zijn architectuurfotografie kan staan.

De tentoonstelling is samengesteld door Frits Gierstberg (curator Nederlands Fotomuseum) en Miriam Halwani (curator Museum Ludwig). Bij de tentoonstelling hebben de musea samen met de Stichting Werner Mantz een publicatie uitgebracht in de vorm van een Studium Heft, waarin de foto's net als in de tentoonstelling in typologische groepen geordend zijn.

Later Event: May 19
Martin Schoeller Big Heads